Maaga pa kaninang umaga, bandang alas-singko, nakaramdam ako ng matinding sakit sa aking mga binti. Pagkatapos ay dumating ang isang Anghel at dinala ako sa isang Langitnong Hardin. Nakita ko ang Atong Panginoong Hesus kasama ang Mahal na Ina, na napaliligiran ng mga Santo at mga Anghel. May mga luhang pumapatak mula sa kanang pisngi ng Atong Panginoon.
Sabi ng mga Anghel at mga Santo, “Valentina, ikaw ang dapat mag-aliw sa Atong Panginoon.”
“Ngunit paano ko Siya maaaliw?” tanong ko.
Sumagot sila, “Sa pamamagitan ng pagsasabi sa mga tao na huwag Siyang saktan.” Madiin silang nagsalita sa akin.
“Humayo ka at patuyuin ang mga luha ni Hesus,” sabi nila sa akin.
Lumapit ako nang higit pa sa Atong Panginoon at dahan-dahang pinunasan ang mga luha mula sa Kanyang Banal na Mukha. Napakabigat sa loob na makita ang Atong Panginoon na lumuluha.
Mahina kong sinabi, “Panginoong Hesus, huwag po kayong umiyak. Marahil ay magbabalik-loob at magbabago ang mga tao.”
Sabi Niya, “Nakikita mo, hindi Ako gusto ng mundo. Pinaplano nila ang lahat nang wala Ako.”
Pagkatapos ay nagsalita ang Anghel. Sabi niya, “Magkakaroon kayo ng maraming matitinding sakuna sa panahon at malalakas na bagyo. Magkakaroon ng salot at maraming paghihirap sa mundo dahil bulag ang mga tao sa mga Tanda na ibinigay sa kanila ng Diyos.”
“Ang bawat bansang sumasala sa Diyos ay magkakaroon ng kani-kaniyang bahagi ng paghihirap.”
Pinagmulan: ➥ valentina-sydneyseer.com.au