En sevgili Çocuklarım,
Sizi asla unutmam. Sizi seviyorum ve seven biri, Kendisine değerli olanları, Kalbine bu kadar yakın olanları unutamaz. Beni okuyan her birinize duyduğum Sevgi çok yoğundur ve sizi çok sevdiğim için —kişiliğiniz ve niteliklerinizle— her birinize ihtiyacım var; ancak hatalarınızdan yüz çeviriyor ve her birinizden bunları düzeltmeye çalışmanızı istiyorum. Sözde ölümcül günahlar listesini alın, çünkü tüm hatalarınızın kaynağı onlardır: kibir, açgözlülük, haset, öfke, şehvet, oburluk ve tembellik; sizi en çok etkileyenleri belirledikten sonra onları kökten yok etmeye kendinizi adayın.
Cennette günah yoktur, Firdevs'te de öyle; ancak bu yüce yerde kişi, en küçük fırsatta bile tüm erdemleri uygulamak için kendini eğitmelidir. Yeryüzünde, her fırsatta hepsini uyguladım: Sabır erdemi onu etkisiz kıldığı için asla stres yapmadım; aynı nedenden dolayı asla sabırsızlanmadım. Öfkenin üzerimde hiçbir hükmü olmadığı ve sabır erdemi galip geldiği için asla sinirlenmedim; yorgun olduğumda ancak yükümlülüklerim dinlenmeme izin vermediğinde, konum gereği görevime veya Bana yaklaşanlara karşı nezaket görevime devam ettim. Bazıları işlerinden bitap düşmüştü, bazıları fakirdi, bazıları ise engelliydi; hepsinin Bana yönelmek için samimi nedenleri vardı ve Ben tanındıkça daha çok arandım. Onları hayal kırıklığına uğratmaya hakkım yoktu; zamanım da sınırlıydı çünkü Kurbanlığım yolculuğumun sonundaydı ve bu süre —çok kısa, sadece iki yıl ve birkaç ay— boşa harcanmamalıydı.
Herkes için her şeydim ve siz de çocuklarım, elinizden geldiğince herkes için her şey olun. Cömertliğiniz dürüstlüğünüzü, doğal niteliklerinizi ve kendi içinizde ortaya çıkaracağınız özellikleri geliştirecektir; başkalarıyla olan ilişkilerinizdeki nezaketi, anlayışı, hoşgörüyü ve çoğu zaman affediciliği. Çok sayıda günahkarı affettim ve hepsinin hepsi Bana minnettar kaldı. Benim Tanrı olduğumdan haberleri yoktu ama onların gözünde büyük bir peygamber, Tanrı'nın bir elçisiydim — ve onlar için bunun hiçbir farkı yoktu. Onların gözünde, Tanrı'nın Meshedilmiş olanı zaten çok özel bir haberciydi — ki bu konuda haklıydılar — ve hepsine karşı şefkat göstermeden edemezdim; zaten bunu yapmamak mümkün değildi, çünkü Tanrı tüm şefkatin ve tüm iyiliğin ta kendisidir.
Çocuklarım, siz gerçekten Benim çocuklarımsınız ve bu nedenle Bana benzemeli, Benim suretimde olmalı ve aranızda Beni tanımayanlardan kendinizi ayırmalısınız. Tüm niteliklere, tüm erdemlere sahip olmalı ve hiçbir kusur taşımamalısınız; ancak eğer varsa, onları kökten kazımalı veya kazımak için çalışmalısınız, çünkü hâlâ lekelenmiş veya arınmamışken Benim İlahi Konutum'a giremezsiniz.
Saflık nedir? İki tür saflık vardır: ruhun saflığı ve bedenin saflığı. Yozlaşma, saflığın zıttıdır; ruhun yozlaşması onu ilahi mahkumiyete, şeytani ele geçirilmeye ve nihayetinde ebedi lanetlenmeye götürür. Beden ruhun bir aracı olduğundan, bedeni alçaltan her şey ruhu da alçaltır; ancak yozlaşmış bir beden sadece çürümeyi bilir — diriltilmez. Bir anlamda ruhun görüntüsü olan bedenin saflığı, ruhu yüceltecektir ve erdemle güçlenmiş günahsız bir ruh, Tanrı'nın kendi kullarına bahşettiği ilahi ödülü, ebedi ödülü alacaktır: dirilişi ve ilahi konut olan Cennet'e girişi.
Bunun gözlerinizin önünde açık bir örneği var: Fransa'ya yaptığım son ziyaret sırasında, Vekilim şahsında Benimle buluşmaya geldiniz; dua ettiniz; iyi davrandınız; ama hemen ardından şeytan gösterileri kontrol altına aldı: insanların çocukları ve ayaklanmacılar okulları yaktı, eşyaları parçaladı ve mülklere zarar verdi.
İyi ile kötü, erdemler ile rezaletler, Cennet ile cehennem arasındaki çarpıcı fark işte budur. Bir yanda barış, uyum ve sevinç; diğer yanda kavgalar, darbeler, öfke ve vandalizm.
Çocuklarım, doğru tarafta olun — huzurun tarafında, Benim verdiğim, vaat ettiğim ve bu dünyaya ait olmayan o huzurun tarafında; tıpkı Benim olduğum gibi, havarilerimin ve öğrencilerimin olduğu gibi Kutsal Ruh'un tapınağı olduğunuzda hissettiğiniz o iç huzurda — hepiniz Öğretimi'mi yaymaya, Kutsal Kurbanım'ı ve Sözüm'ü anlamaya ve dünyayı müjdelemeye adanmış bir halde.
Ve şimdi size dönüyorum, sevgili çocuklarım, sizi Kalbime yaklaştırıyorum. İnsan kendi çocuklarına, yabancılara söylemeyeceği şeyleri söyler; hatta bazen açıklamamayı planladığı sırları bile paylaşır: Çocuklarım, tetikte olun; Fransa'daki yaklaşan seçimler yüzünden sevinmeyin, çünkü gelecek olan kişi umduğunuz gibi davranmayacak. İyi niyetle oy verdiğinizi sanacaksınız ama yanılacaksınız, çünkü Tanrı dışında hiç kimse gerçekten samimi değildir. Yanlış seçimi yapacaksınız çünkü seçtiğiniz kişinin seçilmeyi hak ettiğini düşüneceksiniz; ancak Tanrı kalpleri ve ruhları görür ve seçiminiz gerçekten doğru olan olmayacak.
Böylece, aşağı doğru giden sarmal devam edecek, çünkü "gelecek olan kişi" henüz yolda değil. Gelecek —bu önceden bildirilmiştir— ama sadece Tanrı'nın zamanında gelecek ve bu zamana insanlar karar vermeyecek; buna Ben karar vereceğim.
Bir baba böyle davranır: Bazen çocuklarının başını belaya sokmasına izin verir ki ona dönsünler, yardım için ona seslensinler, ondan af dilesinler ve her şeyi düzeltmesi için ona güvensinler. Ben de böyle davranacağım; yıkımın course'unu tamamlamasına izin vereceğim ve insanlar —kardeşlerim— kendilerini çaresiz bulduklarında sonunda Bana dönecekler ve Ben onlara şöyle cevap vereceğim: “Evet, çocuklarım, bu anı bekliyordum; Bensiz hiçbir şey yapamazsınız ama Benimle hiçbir şey imkansız değildir. İşte geliyorum ve sizi teselli edeceğim!”
Dua edin çocuklarım, dua edin; Benden size yardım etmemi isteyin ve bu istek kamuya açık bir şekilde yapılsın, çünkü Fransa ve bir zamanlar Hristiyan olan tüm ülkeler Bana dönmelidir; Bensiz hiçbir şey yapamayacaklar.
Gelin, gelin; Ben sizinim, siz Benimsiniz ve aksi olamaz. Hepinizi Baba, Oğul ve Kutsal Ruh'un Adıyla kutsuyorum †. Öyle olsun.
Babanız, Kardeşiniz, Sevdiğiniz
Kaynak: ➥ SrBeghe.blog