[خداوند] زمان رستاخیز فرا خواهد رسید، اما پیش از آن، باید از صلیب گذشت. بدون صلیب، هیچ ارزشی وجود ندارد. رنج شمشیرِ شوالیهای است که هر آنچه را که از بالا نیست، میشکافد.
از طریق رنج، روح غنا مییابد زیرا در نبردش علیه هر آنچه از بالا نیست، تقویت میشود. روح میآموزد تشخیص دهد؛ میآموزد برای راهِ عادل بجنگد و به مسیر درست وارد شود. روح با تسلیم شدن در برابر ارادهی بلندترین (عالیترین)، قدرت میگیرد؛ میآموزد که در راهِ عادل، تنها نجاتدهندهی الهی، گام بردارد.
فرزندانم، نخوابید! اکنون زمان خواب نیست بلکه زمان نبرد است، زیرا دوران مصیبت بزرگ فرا میرسد و بسیاری گمشده، سرگشته و پریشان خواهند بود؛ آنها آنچه را که در پیش است درک نخواهند کرد زیرا توسط دنیا با خود برده شدهاند، در جهل شرطی شدهاند و دروغگویان را باور کردهاند. دروغ آنها را به گمراهی کشانده است. ای روحهای ناباورِ بیچاره که به دست گورکنان افتادهاید! اما تمام اینها باید اتفاق بیفتد تا انسان بتواند هویت اصلی خود را بازشناسد و بیابد — او که اغلب از утро مادر، در دام جهل نسبت به منشأ واقعی خود، یعنی آسمان، گرفتار شده است.
فرزندانم، نبرد بزرگ، نبرد رهایی است و همهی شما فراخوانده شدهاید. راه کلیساها، راه نجات است. انسان دور از قدرتِ بالا، چیزی جز ظرفی تهی نیست که با هر طوفانی به هر سو رانده میشود. ای محبوبان من، راه آسمان را پیش بگیرید، راهی که همهی شما به سوی آن فراخوانده شدهاید. زمان نجات، زمان رهایی است — رهایی از باطل، رهایی از دروغگو.
انسان، دور از پروردگارش، تنها میتواند به حال خود رها باشد و بیهدف زندگی کند.