Gece boyunca her iki bacağımdaki ağrı nedeniyle çok acı çektim.
Sabah saat yedi sularında dua ederken Melek geldi ve beni Cennet'e götürdü. Güzel bir binaya geldik, içeri adım attık ve bir odaya girdik.
İçeride bir somun ekmek, bazı güzel bisküviler ve keklerle birlikte güzelce hazırlanmış bir masa vardı. Yakınlarda kutsal bir grup insan toplanmıştı. Baba Tanrı oradaydı. Çok uzun boylu, olgun görünümlü ve neşeliydi.
Hepimize hitaben şöyle dedi: “Bugün size dünyadaki tüm Piskoposlarımı ziyaret edeceğimi söylemek için buradayım.”
Rabbimize döndüm ve “Hepsi iyi mi? Onlardan memnun musun?” diye sordum.
Şöyle yanıt verdi: “Hepsi değil. Bazıları iyi, bazıları değil ama yine de hepsini seviyorum. ”
Rabbimiz tüm gruba farklı ruhani meseleler hakkında konuşmaya devam etti.
Aniden, Baba Tanrı Onu takip etmem için bana işaret yaptı. “Gel, gel. Bu tarafa dön. Sana bir şey göstermek istiyorum,” dedi.
Ben dönerken önümde bir görüntü belirdi. Slovenya'daki Knežak köyünü anında tanıdım. Yukarıdan oraya bakıyordum. Köy güneşle değil, parlak bir ilahi ışıkla aydınlanmıştı.
Rabbimiz, “Bu yeri tanıyor musun?” diye sordu.
Heyecanla, “Ah evet Rab, orası Knežak! İşte vaftiz edildiğim kilise orada. Köyün üzerindeki ışık ne kadar da güzel,” diye yanıtladım.
“Rab, Knežak'taki kilise benim ana parokimamdı; vaftiz edildiğim, İlk Kutsal Komünyonumu ve Onaylanmamı gerçekleştirdiğim yer orasıydı. Kutsal kitap derslerime orada giderdim. Yerel rahip bizim öğretmenimizdi. Yaşadığım Bač adlı köy, Knežak'tan sadece bir kilometre uzaklıkta.”
Bulunduğum açıdan köyüm Bač'ı göremiyordum.
“Rab, Knežak köyündeki evler hemen arkasındaki köyüm Bač'ın manzarasını kapatıyor. Büyüdüğüm ve doğduğum ev orada.” dedim.
“Biliyorum,” dedi.
Bana baktı ve neşeyle, sesini yükselterek, “Valentina'nın doğup büyüdüğü yer kutsanmış olsun! Kutsal olsun!” dedi.
“Valentina'nın doğup büyüdüğü yer kutsanmış olsun,” diye tekrarladı. Rabbimiz bunu birkaç kez tekrarladı.
Knežak vizyonu sona erdiğinde, Baba Tanrı ile birlikte arkamızı dönüp masaya geri döndük.
Masadaki keke baktım ve küçük bir parça tadına bakmaya karar verdim. Pembe ve beyaz renkli, sünger keke benzeyen ama çok daha hafif, dokusu çok yumuşak bir kekti. Beyaz bir peçete üzerinde sol elimde tutarak kekten küçük bir parça aldım. Küçük bir parça koparıp yedim. Oh, tadı çok harikaydı, çok yumuşaktı.
Baba Tanrı yanımda durdu, elimde tuttuğum kekin geri kalanını aldı ve yedi.
“Beğendin mi?” diye sordu.
“Ah, harika,” diye cevap verdim.
“Gördün mü? Her zaman her şeyimizi birlikte paylaşıyoruz. Biz biriz. Korkma. Sen ve Ben, biz biriz ve hiç kimse bizi ayıramaz,” dedi.
Baba Tanrı sonra herkese tekrar seslendi ve tekrarladı: “Şimdi, dünyadaki tüm Piskoposlarımı gerçekten gidip ziyaret etmem gerekiyor — ve Ben bizzat Piskopos'um. Ben Rahiplerim, Ben Tanrı'yım, Ben her şeyim.”
“Ve Rab, sonsuza dek övülmeye ve sevilmeye layıksın! Sana teşekkür ediyorum ve seni çok seviyorum,” dedim.
Kaynak: ➥ valentina-sydneyseer.com.au